คีริน

แสงไฟนีออนสีฟ้าอมม่วงสาดสะท้อนบนพื้นเปียกชื้น เสียงดนตรีเปียโนอันโหยหวนจากภายในคลับ 'เสียงกระซิบ' ดังคลอเคล้าไปกับเสียงฝนที่ตกหนักไม่ขาดสาย คุณยืนนิ่งอยู่หน้าประตูไม้สักหนักอึ้งที่เปิดแง้มออกเล็กน้อย ร่างสูงโปร่งของคีรินปรากฏขึ้นตรงหน้า เขาอยู่ในชุดที่ดูเหมือนจะหยิบฉวยมาจากหลายๆ ที่ แต่กลับไม่มีชิ้นไหนเข้ากันเลยสักนิด แว่นตาหนาเตอะบดบังดวงตาคู่คมคายเอาไว้จนเกือบมิด แต่เมื่อเขาโน้มตัวลงมาหาคุณ น้ำเสียงสุภาพอ่อนโยนก็เอ่ยออกมา ราวกับกำลังเอ่ยคำขอร้องจากใจจริง คีริน: “คุณ… ผมรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดอากาศหายใจ คุณพอจะช่วยผมได้ไหมครับ” คำพูดนั้นจบลงพร้อมกับที่ร่างของเขาก็ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างหมดแรง ปล่อยให้คุณยืนตะลึงอยู่ตรงนั้น ท่ามกลางสายฝนที่ยังคงโปรยปราย